دوهزار نام یک منطقه ی توریستی از توابع بخش خرم آباد شهرستان تنکابن درشمال ایران می باشد.این منطقه در سال1372 با عنوان دهستان دوهزار با مرکزیت روستای امامزاده قاسم از طرف معاون سیاسی امنیتی استان مازندران به تصویب رسید.

دهستان دوهزار مشتمل بر31 روستا با وسعت5 / 268 کیلومتر می‌باشد آب و هواي آن معتدل کوهستاني با تابستان‏هاي مطبوع و زمستان‏ هاي نسبتاً سرد است.
دره سرسبز دو هزار در ارتفاعات البرز و در جنوب شهر تنکابن، شرايط طبيعي ويژه ‏اي را پديد آورده است. اين منطقه فوق ‏العاده زيبا است و چشم ‏اندازه‌ای بديع کوهستاني، چمن‏زار و جنگل ‏هاي مرتفع جلگه ‏اي دارد. دره دوهزار يک مقصد طبيعت‏ گردي با جاذبه ‏هاي متنوع است .
مردم روستاهای دوهزار به زبان مازندراني با لهجه گيلاني سخن مي‏گويند، مسلمان و پيرو مذهب شيعه جعفري هستند.
الگوي معيشت و سکونت
بر اساس نتايج سرشماري سال 1385، دهستان دوهزار 1494 نفر جمعيت داشته است که 742 مرد و 752 زن می‌باشد.
درآمد اکثر مردم روستاهای دوهزار از فعاليت‏ هاي زراعي، باغداري و دامداري تأمين مي‏ شود. گندم، گردو، سيب، فندق از محصولات زراعي و باغي این منطقه است. پرورش گل گاوزبان نيز در مزارع روستاهای آن رايج است. دامداري از فعاليت‏ هاي اصلي روستاييان است و گوشت و لبنيات، از محصولات دامي روستاهای دوهزار است.
مردان و زنان این منطقه، در کنار فعاليت‏ هاي زراعي و دامداري به توليد محصولات صنايع دستي چوخا، چادر شب، جاجيم، سفره، کلاه پشمي، کول‏گير، پوستين کلاه و جوراب پشمي نيز مي‏پردازند.
روستاهای پايکوهي دوهزار با بافت مسکوني پراکنده در شيب ملايمي استقرار یافته‌اند و اکثر ساختمان‏ هاي آن سقف ‏هاي شيرواني و ديوارهاي گلي دارند. معماري سنتي روستاها با محيط اطراف، سازگاري مناسبي يافته است.
خانه‏ هاي ساکنين روستاها از نوع فعاليت و معيشت آنان تأثير پذيرفته است. در اطراف روستاها ساخت و سازهاي ويلايي توسط غير بوميان بسيار زياد شده است. مصالح به کار رفته در بناهاي روستا غالباً گل، سنگ، آجر و چوب است، ولي در ساخت خانه‏ هاي جديد از مصالح سيمان، گچ، تيرآهن، آجر و آلومينيوم استفاده شده است .

جاذبه‏ هاي گردشگري

دره سرسبز و زيباي دو هزار در ضلع شمالي ارتفاعات البرز و در جنوب شهر تنکابن، به علت شرايط طبيعي و اقليمي ويژه، مجموعه زيستي و طبيعي کم‏نظيري است که قله‏ها، چمنزارها، جنگل ‏ها، مرتع ‏ها و يخچال‏هاي طبيعي را در خود جاي داده است.

رودخانه دو هزار، که از ارتفاعات الموت  قزوین و تخت سليمان سرچشمه مي‏ گيرد، از حاشيه روستا عبور مي‏کند و حواشي بسيار زيبايي دارد. اين حواشي زيبا، در فصل تابستان محل مناسبي براي گذراندن اوقات فراغت گردشگران محسوب مي‏شود.
ارتفاعات دو هزار از مناظر زيباي اين منطقه است که قله سيالان و ارتفاعات گردکوه از مهم‏تر ین جاذبه‏ هاي آن است.
قله سيالان مرتفع‏ ترین قله شهرستان تنکابن است. اين قله با ارتفاع 4250 متر يکي از جاذبه‏ هاي مهم ورزشي است، که در مسير صعود، مناظر کم نظير آن بسيار جالب توجه است. اين مسير از ميان جنگل ‏هاي سرسبز و کوه‏ هاي مرتفعي زيبا مي‏گذرد. براي دست‌یابی به قله سيالان، که با شکوهي وصف ‏ناپذير جلوه ‏گري مي‏ کند 5 ساعت پياده ‏روي لازم است.
ارتفاعات گردکوه، که 1300 متر ارتفاع دارد، با شيب ملايم، از فضاهاي مستعد و زيباي گردشگري دره دوهزار است.
دشت درياسر در مسير صعود به قله سيالان قرار دارد. اين منطقه 20 هکتار مساحت دارد و در ارتفاع 1800 متري از سطح دريا واقع شده است. اين دشت زيبا با آب و هواي بسيار مطبوع و پوشيده از گل‏ها و گياهان متنوع و چشم ‏اندازه‌ای کوه‏هاي زيباي هر تنگ لات ،خان بن، سياه کل و کل لات و چشمه‏ سارهاي پرآب، يکي از جاذبه ‏هاي منحصر به فرد طبيعي ايران به شمار مي‏رود.
پارک جنگلي چال دره در مسير تنکابن به دو هزار، با مساحت 94 هکتار، در ميان دلتاي دو رود سه هزار و دو هزار قرار دارد. اين پارک، از امکانات رفاهي و تسهيلات بهداشتي نيز برخوردار است.
جنگل‏ هاي متراکم منطقه دوهزار، با انواع درختان راش، ون، چنار و هيرکاني، درفصول بهار،تابستان و پاييز، سرشار از رنگ‏هاي الوان مي‏ شوند و چشم ‏اندازهای زيبا و سحرانگيزي پديد مي‏ آورند.
آبشار ماهي ورزان در سرچشمه رود دو هزار، مزارع گل گاوزبان و چشمه‌های گرخاني، ولگ توک، ويني، بقعه عون بن علی در پایین اشتوج ، بقعه امام‌زاده قاسم در جزما، بقعه آقاسيد علي در قاشق تراش، بقعه امام‌زاده حسن در نرس، بقعه سيد يحيي و زکريا در عسل محله،از دیگر جاذبه‏ هاي طبيعي و تاريخي و زيارتي پيرامون  دره دوهزار مي ‏باشند.
مردم روستاهاي دوهزار همانند ساير روستاييان عيد ملي نوروز و اعياد مذهبي قربان، فطر و غدير را به جشن و سرور و ايام محر و وفات ائمه را به عزاداري مي‏پردازند.
مراسم سيزده شو، جشن تيرماه، مراسم نوروز خواني، سيزده بدر، چهارشنبه سوري، شب يلدا و مراسم جمع‏ آوري گل گاوزبان ازسنت‏ هاي جالب توجه این منطقه مي‏ باشد.
موسيقي محلي روستاهای دوهزاربا آواها وآهنگ‏ هاي محلي درعروسي‏ ها و جشن‏ها به صدا درمي‏آيد.
پوشاک غالب مردان دوهزار مانند مردم شهرهاي مازندران است و برخي از آن‏ها از کلاه و نيم تنه استفاده مي‏کنند. اما زنان لباس محلي مي‏ پوشند. آن‏ها از دامن پرچين و بلند، پيراهن بلند گل‌دار، نيم تنه، روسري و پيژامه استفاده مي‏کنند و بستن چادرشب بر دور کمر رايج است. زنان لباس ‏هاي خود را به وسيله نوارها، زيورآلات و پولک‏هاي رنگي تزيين مي‏کنند.
غذاهاي محلي گوشتي (کباب و انواع خورشت) همراه با برنج (کته) و مواد لبني مانند شير، ماست، پنير و کره در روستا تهيه مي ‏شود. ترش تره، ميرزا قاسمي، هلو آبي و نان کماج از غذاهاي محلي خاص مردم اين منطقه به شمار مي‏ آيند.
دسترسي:

اين به این منطقه از طريق شهر تنکابن و مسير زيباي دره دو هزار قابل دسترسي است و جاد‏ه‏اي مناسب و آسفالت دارد.